دینمداری در شعار یا رفتار؟!!
#شفیعی_مطهر
آیا اگر مولفه های دینداری و دینمداری تنها در شعارها مطرح شود و فریادها گوش فلک را کر کند،اهداف و آرمان های ادیان الهی محقق شده است؟! و با این شرایط عنصر دین می تواند اثربخشی مثبتی در زندگی جوامع انسانی داشته باشد؟
...و اگر ملاک و معیار دینداری و دینمداری تبلور ارزش های انسانی و الهی در رفتارهاست،تبلور عملی این رهنمود آسمانی در کجاست:
«کلوا واشربوا و لاتسرفوا انه لایحب المسرفین»(سوره اعراف،آیه31)
بخورید و بیاشامید ولی اسراف نکنید.
در این 38سال شعارهای دینمداری ما گوش فلک را کر کرده،اما در عمل ببینید چه کرده و چه می کنیم!!!
تنها این چند عدد و رقم را بخوانیم:
- شدت مصرف انرژی در ایران 17 برابر ژاپن، 8 برابر قاره اروپا و 2 برابر چین است!
- مصرف انرژی ایران معادل کشوری با جمعیت 750 میلیون نفر است!
- بیش از 37 درصد مصرف بنزین و گازوئیل خاورمیانه به ایران اختصاص دارد!
کانال رسمی تلگرام گاه گویه های مطهر
کانال رسمی ویدیویی در سایت آپارات:
http://www.aparat.com/modara.motahar
بعد از خوردن نوشابه چه اتفاقی در بدن رخ می دهد؟

برپایه یک تحقیق تازه، یافتههای تلسکوپ فضایی هابل نشان میدهد که جهان ما ده برابر بیش از آنچه که تاکنون تصور میشود، کهکشان دارد. به گزارش وبسایت سازمان فضایی آمریکا، ناسا، به لطف هابل و دیگر مشاهدهگران فضا، حالا گروهی دانشمندان متوجه میگویند که جهان بسیار شلوغتر از آن چیزی که است که فکر میکردیم.
بررسی دادههای تلسکوپ هابل، و دیگر تلسکوپهای فضایی، که توسط تیم کریستوفر کانسلیس از دانشگاه ناتینگهام در بریتانیا انجام شده ، نشان میدهد که در زمان شکلگیری جهان، در یک فضای مشخص ده برابر بیشتر از آنچه که اکنون شمارش میشود، کهشکان وجود داشته است.
بیشتر این کهکشانها، به نسبت کوچک و کم نور بودند و جرمی به اندازه کهکشانهای اقماری اطراف کهکشان راه شیری دارند. وقتی این کهکشانهای اقماری با هم ادغام و کهکشانهای بزرگ تر را شکل دادند، شمار کهکشانها در جهان کاهش پیدا کرده است. این به این معناست که در طول تاریخ تکوین جهان، میزان پراکندگی کهکشانها در فضا به یک اندازه نبوده است. این یافته بسیار مهم به زودی در مجله علمی استروفیزیکال منتشر خواهد شد.
دکتر کانسلیس میگوید که این یافتهها شاهد قویای بر این است که تکامل کهکشانها در طول تاریخ جهان بهوقوع پیوسته و به نحو چشمگیری باعث کاهش تعداد کهکشانها شده است. «این به ما مدرکی دال بر درستی مدل شکلگیری از بالا به پایین جهان هستی میدهد.»
یکی از پرسشهای بنیادین در دانش ستارهشناسی شمار کهکشانهایی است که در جهان موجودند. تاکنون تصور بر این بود که ۲۰۰ میلیارد کهکشان در عالم موجود است، اما این یافتههای تازه میگوید که این عدد را باید ضرب در ده کرد. کانسلیس و گروهش با بررسی تصاویر هابل از عمق فضا، تطبیق این دادهها با یافتههای تیمهای دیگر و همین طور یک مدل تازه ریاضی که به آن ها امکان تخمین زدن تعداد کهکشانهایی را که در حال حاضر قابل رصد نیستند، به این نتیجه رسیدهاند. آن ها میگویند که برای این که شمار کهکشانهایی که الان میشناسیم ،با جرم آن ها جور در بیاید، باید ۹۰ درصد از کهشکانهای دیگر در فضا ( که یا بسیار کوچک و کم نور یا بسیار دور هستند، وجود میداشتند. این کهکشانها در طول تاریخ جهان به همدیگر پیوستهاند و تبدیل به کهکشانهای بزرگ تری شدهاند که امروزه قابل رویت هستند.
مایکل جکسونِ توسعه ایران چه کسی است؟
بگذارید
اعتراف کنم؛ چندین سال پیش اعتقادی به هنر و ادبیات و موسیقی نداشتم، هر
چند که خودم به شدت اهل شعر، داستان های کوتاه، کتاب و فیلم بودم (امیدوارم
هنرمندان و علاقه مندان به هنر که مخاطب من هستند، نرنجند و تا آخر متن را
بخوانند).
اصلا فکر می کردم که بزرگ ترین کارکرد رمان، فیلم، تئاتر، موسیقی، برنامه
های تلویزیونی، سرگرمی است. همیشه فکر می کردم که اگر یک جامعه بخواهد
ساخته شود، یک عده آدم نخبه باید وجود داشته باشند که دور هم جمع شوند و دو
کار انجام بدهند:
توافق روی موضوعات کلیدی کشور
تفاهم روی اقدامات اساسی ملی
اما
زمان گذشت و من با تجربه تر شدم و فهمیدم که یک جامعه شور می خواهد. انرژی
می خواهد! فقط عقلانیت کفایت نمی کند. بهترین تصمیمات و زیرکانه ترین
اقدامات، در آدمی وجد به وجود نمی آورد و آنگاه بود که فهمیدم هنر چه معجزه
ای می کند.
اکنون
به جد معتقدم که هنر و ادبیات و به ویژه موسیقی می تواند به صورت
غیرمستقیم یک جامعه را بسازد. کمتر شده است که شما یک کتاب را صدبار گوش
کنید، ولی خود من دست کم برخی از موسیقی ها را بالای صد بار گوش داده ام.
جوان
تر که بودم همیشه از خودم می پرسیدم آهنگ های مایکل جکسون چرا این قدر
طرفدار دارد؟ چرا که معنی آن ها را نمی دانستم و دنبالش هم نبودم. فکر می
کردم چیزی شبیه به همان حرف هایی است که ما در موسیقی سنتی و پاپ مان می
زنیم. اما بعدها فهمیدم که شعرهای او فوق العاده است. به بخشی از آهنگش که
با شور فوق العاده می خواند، دقت کنید:
ما میتونیم اوج بگیریم
بیایم روحمون رو از مرگ دور کنیم
توی قلبم حس میکنم ما همه با هم برادریم
...
روی زخم این دنیا مرهم بذار
و به یه جای بهتر تبدیلش کن
برای خودت برای من
و برای همه انسان ها
جهان رو به دنیایی بهتر بدل کن
برای برای خودت و برای من!
راستش
وقتی به معنای این شعر فکر کردم. در دلم از او معذرت خواهی کردم؛ چرا که
فکر می کردم که او همه شعرهایش مبتذل و مخدر است. اعترافات من به پایان
رسید.
تجویز راهبردی:
اما پس از اعترافات نوبت این می شود که چه باید بکنیم؟
توسعه
علاوه بر عقلانیت، شور، هیجان، احساس و انرژی می خواهد. اما متاسفانه هر
چه در موسیقی هایی که پخش می شود و سریال هایی که ساخته می شود و کتاب هایی
که نوشته می شود، می گردم کمتر می یابم، آثار هنری که نشان از ساختن فردای
ایران باشد، نشان از امید داشته باشد و نوید بهبود. کمتر آهنگی شنیده ام
که در مورد ساختن دنیا و فردا باشد. من واقعا نمی دانم مایکل جکسون توسعه
ایران چه کسی است؟ کسی که ما را به وجد بیاورد و پروازمان دهد.
تنها
چراغی که اکنون به خوبی روشن است، همین شبکه های اجتماعی است که پر است از
جملات و نمامتن های انگیزشی. شاید علتش این باشد که کلی جوان خوش آتیه در
این فضا به تولید و توزیع مطلب مشغولند. دست کم تا هنرمندان ما دست به کار
شوند، هر کدام از ما می توانیم هر روز یک پیام امیدآفرین و انرژی بخش با
دیگران به اشتراک بگذاریم.
