دانستنی های زندگی

دانستنی های تغذیه،خانه داری،روان شناسی،زناشویی ،تربیتی ،علمی و....

دانستنی های زندگی

دانستنی های تغذیه،خانه داری،روان شناسی،زناشویی ،تربیتی ،علمی و....

آشتی با سگ


آشتی با سگ

سگ همواره در زندگی بشر حضور داشته و این حضور به خواستِ انسان بوده و نه به زورِ سگ؛ و اگر هم از سوی این حیوان باوفا اقدامی برای ورود به زندگی انسان صورت گرفته، تنها در حدّ درخواستِ عواطف‌آمیز بوده و بس!.

یکی از کارهای عادی بچّه‌ها، با سگ بودن و بازی کردن با این حیوان است.

حتّی گویند امام حسن نیز در کودکی با سگ بازی می‌کرد: 

«... ففتحت البیت فلم أجد فیه شیئا غیر جَرْوِ کلب کان یلعب به الحسن ...-مسند احمد-»

و امام حسین نیز در همان سنین، سگ داشت و با این حیوان مأنوس بود: 

«... َ مَا عَلِمْتُ فِی الْبَیْتِ شَیْئاً فَضَرَبْتُ بِیَدِی فَإِذَا جِرْوُ کَلْبٍ کَانَ لِلْحُسَیْنِ بْنِ عَلِیٍّ یَلْعَبُ بِهِ الْأَمْسَ فَلَمَّا کَانَ اللَّیْلُ دَخَلَ تَحْتَ السَّرِیر ...-محاسن برقی-».

پدر و مادر حسنین (امام علی و فاطمه) و نیز جدّشان (پیامبر گرامی) آن دو را از بودن با سگ پرهیز ندادند و فقط حضور آن در داخل اتاق موجب عدم اتصال وحی و عدم حضور جبرئیل دانسته شده که این مسئله امروز به دلیل ختم نبوت و بسته شدنِ پنجرۀ وحی موضوعیت ندارد.

امام رضا پس از وفات پدرش (و گویا برای این‌که به حکومت نشان دهد درصدد فعالیت سیاسی برعلیه‌شان نیست) شخصاً به بازار رفت و چند حیوان خانگی: «سگ ، بَرّه و خروس» خرید و خود را با آنان مشغول کرد: 

«لما توفى أبوالحسن موسى‌بن‌جعفر دخل أبوالحسن علی‌بن‌موسى الرضا السوق فاشترى کلبا وکبشا ودیکا فلما کتب صاحب الخبر إلى هارون بذلک قال قد أمِنّا جانبَه -عیون اخبار الرضا-»

کاربردهای سگ در قرآن، به خوبی گواهِ حضور طبیعی و غیر منهیِّ آن در زندگی بشر است! و درست به خاطرِ همین شدّتِ حضور بود که احکامی بهداشتی و محدود کننده برای رعایت ملاحظاتی در همزیستی با آن ها در فقه صادر گردید، وگرنه چرا در باره شیر و درّندگان، احکامی نشر نیافت و توصیه نشد!
آن رهنمودهای بجا و واقعی، به مرور از جایگاهش خارج شد و سر از ناکجاآبادی درآورد که امروزه در اذهانِ مذهبی‌ها چنان جرثومۀ سراپا نجس و لازم‌الاجتنابی از این حیوان زبان‌بسته ساخته شده که نگو!. رسوبات آن احکام، چنان است که نویسنده هنوز در عمرش دست به سگ نزده!، حال آن‌که علاوه بر آنچه از امام حسن و امام حسین و امام رضا در بالا خواندیم همچنین:

امام صادق در پاسخ به این پرسش که اگر موش یا سگ، درون ظرفِ روغن بیفتد و بیرون آید چه حکمی دارد، گفت: خوردنِ آن روغن بلامانع است: 

«سألت أباعبدالله عن الفأرة والکلب یقع فی السمن والزیت ثم یخرج منه حیاً؟ فقال: لا بأس یأکله -کافی کلینی-»

و همو در جای دیگر، وضوگرفتن با آبی که سگ و گربه به آن دهان زده و از آن نوشیده‌اند را روا می‌داند: 

«سألته عن الوضوء مما ولغ الکلب فیه والسنور أو شرب منه جمل أو دابة أو غیر ذلک أیتوضأ منه أو یغتسل ؟ قال : نعم الا ان تجد غیره فتنزه عنه -تهذیب شیخ‌طوسی-»

پس! نیاز به این‌همه حساسیت نسبت به سگ و پرهیز از دست‌زدن به او نیست!
گمانم این است که تمام یا اکثر امامان دست‌شان را به سگ زده‌اند و احیاناً این حیوانِ باوفا را مورد نوازش قرار داده باشند.

و اساساً؛
مگر ممکن است به سگِ دست‌آموز!! و مکلّب دست نزد؟ حال آن‌که وجود این سگ در فقه به رسمیت شناخته شده!
و مگر می‌توان گلّه را به سگ سپرد و چوپان مراقب باشد که نکند زبانم‌لال دستش به آن نخورَد؟
مگر می‌توان نیم‌خوردۀ سگ شکاری را روا دانست و این‌همه از او احساس چِندِش و پرهیز داشت؟
مگر می‌توان داستان جاودان سگ خانگیِ اصحاب کهف را خواند و همچنان زمین‌ و زمان را با نجس پنداشتنِ بدن سگ پیوند زد؟

روایت است که رسول‌خدا گفت: «اگر کسی در راهی برود و به شدّت تشنه شود، آنگاه چاه آبی بیابد، به داخل چاه رود و آب بنوشد؛ سپس بیرون آید و ناگهان ببیند سگی به علّت تشنگی زبانش بیرون آمده و خاک‌ها را می‌خورد؛ آن فرد پیشِ خود بگوید: این سگ به حدّی تشنه است که من تشنه بودم؛ آن‌گاه دوباره داخل چاه رود و مَشکش را از آب پر کند و با دهانش آن را بگیرد و از چاه بالا آید و به سگ بنوشاند، در این صورت گناهانش بخشیده می‌شود: ... 

فملا خفه ثم أمسکه بفیه ثم رقى فسقى الکلب فشکر الله له فغفر له –صحیح بخاری-»
 
به مراقبتِ این روحانی! از سگ‌توله‌های بی‌کس، در فیلمِ زیر که نمونه‌ای گویا از آشتی مذهبی‌ها با این حیوانِ است بنگرید:
http://www.aparat.com/v/z8tcu/%D9%85%D9%87%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D9%86%DB%8C_%D8%A8%D8%A7_%D8%B3%DA%AF_%D9%87%D8%A7

کانال بازنگری:
Telegram.me/baznegari/135
.امیرحسین ترکاشوند
.

تعهد به فرهنگ مشارکت و حقوق برابر مردان و زنان


☘️☘️تعهد به فرهنگ مشارکت و حقوق برابر مردان و زنان

#چشم_تاریخ


#چشم_تاریخ

اولین مدرسه دخترانه ی ایرانی، توسط بی‌بی‌خانم وزیر اف (استرآبادی) با نام دبستان دوشیزگان در سال ۱۲۸۵ شمسی هم‌زمان با انقلاب مشروطه تأسیس شد. این مدرسه در خانه شخصی بی‌بی‌خانم برپا شد. به این دلیل که الگوی این مدرسه آموزش و پرورش کشورهای اروپایی بود، تأسیس این مدرسه از طرف روحانیونی چون شیخ فضل‌اللّه نوری و سیدعلی شوشتری با مخالفت شدیدی روبه رو شد و آن ها تأسیس چنین مدارسی را «مایه وحشت و حیرت رؤسا و ائمه جماعت و قاطبه مقدسین و متدینین» دانستند.

با تمام این مشکلات اولین مدرسه دخترانه ایران کار خود را با این اعلان در روزنامه ها آغاز کرد: 

«مدرسه جدید موسوم به دبستان دوشیزگان نزدیک دروازه قدیم محمدیه بازارچه حاجی محمد محسن افتتاح شده است. از برای افتتاح این مدرسه پنج معلمه تعیین شده است که هر کدام یک درس می‌دهند ... بر حسب قوه هر دختر و خانمی این علوم تدریس می‌شود. به علاوه اتاقی هم معین شده است که در آن جا هنرهای دستی، از قبیل کاموا دوزی، زر دوزی، خامه دوزی، خیاطی و غیره تعلیم می‌شود. تمام معلمان از طایفه اناثیه (مونث) هستند و به غیر از یک پیرمرد قاپوچی (فرّاش) مردی در این مدرسه نخواهد بود. شاگرد از هفت الی دوازده سال قبول می‌شود. اتاق ابتدایی ماهی پانزده قران، اتاق علمی ماهی 25 قران. به فقرا تخفیف داده می‌شود. هردو نفر شاگرد یک نفر مجاناً قبول می‌شود. امید است که در وطن عزیز ما هزاران از این مدارس افتتاح شود.»

با کودتا علیه مشروطه و به دنبال فضای بسته سیاسی٬ برخی از افراد که مخالف تحصیل زنان بودند، مدرسه را مرکز فساد خواندند و به آن حمله کردند. از خاطرات افضل وزیری دختر بی‌بی‌خانم نقل شده است که یکی از روحانیان در حرم شاهزاده عبدالعظیم بر سر منبر گفته بود: 

"بر این مملکت باید گریست که در آن دبستان دوشیزگان باز شده است!"  


دکتر سرگلزایی
 @drsargolzaei

 http://www.drsargolzaei.com/images/PublicCategory/Girls'School.jpg

مراحل قبل از شروع رابطه جنسی

 

مراحل قبل از شروع رابطه جنسی

 

برای شروع یک رابطه جنسی مناسب و لذت بخش و کامل مقدماتی لازم است که در اینجا به نکات مهم ان اشاره می کنیم :

1 - بهداشت فردی : همان گونه که قبلا در پست های قبلی اشاره شد، بهداشت فردی همیشه مهم و در رابطه جنسی مهم تر است . علاوه بر این که این بهداشت باعث پذیرش بهتر طرف مقابل می شود، از انتقال عفونت ها به همدیگر جلوگیری کرد و رضایت خاطر طرفین را برآورده می سازد . و حتی در برخی مورد ها باعث رغبت بیشتر و تحریک بیشتر طرف مقابل می شود . مثلا از بین بردن موهای زاید ناحیه تناسلی و زیر بغل که برای هر دو مورد تحریک کننده است . استحمام قبل از رابطه جنسی و شستن محل های لازم - از بین بردن موهای زاید در بهداشت جنسی بسیار مهم است .

 

2 - آرامش فکری - عصبی و روانی : واضح است که بدون داشتن این آرامش رابطه جنسی به یک عمل زجرآور و بدون لذت تبدیل می شود و نمونه بارز آن در زوجینی دیده می شود که رابطه بین آن ها متشنج است، ولی بر اثر وجود بعضی تحریکات یا الزامات مبادرت به این کار می کنند که نه تنها لذت زیادی نمی برند، بلکه دچار سرخوردگی جنسی - سرد مزاجی و اختلالات جنسی هم می شوند . همین گونه است عدم آرامش فکری که از محیط بیرون مثل محل کار به انسان منتقل می شود به خصوص در آقایان ممکن است منجر به شکست در رابطه جنسی مثل انزال زودرس و یا عدم انزال و عدم ارگاسم شود . پس بهتر است این کار را زمانی انجام دهید که از نطر عصبی و فکری دارای آرامش هستید ( هر دو طرف )

 

3 - تحریک ذهنی در مرد و زن : پیش از ایجاد رابطه جنسی با همسرتان بهتر است در حدود 45 الی نیم ساعت قبل او را از لحاظ ذهنی و روانی با یادآوری رابطه های گذشته و یا خاطرات شیرین از دوران مختلف زندگی و رابطه های تاثیر گذاری که به صورت خاطرات خوشی برای شما در آمده مثل زمان های مسافرت یا ماه عسل ، آماده ذهنی و تحریک ذهنی نمایید. هرچند که این کار را حین عمل جنسی هم می توانید انجام دهید .

 

4 - اماده کردن محل مناسب : واضح است محل مناسب برای یک عمل راحت جنسی ضروری است. برای جلوگیری از آسیب های ممکنه و یا ایجاد درد حین عمل و نیز داشتن آرامش فکری به خصوص در مورد زوجین دارای فرزند در خانه . محل مناسب انجام عمل جنسی به عادات و سلیقه های هر کس بر می گردد و یک فرمول کلی برای آن وجود ندارد ،ولی کلا محیطی ساکت - با حداقل روشنایی برای دیدن همدیگر و نقاط تحریک کننده و زیر اندازی مناسب هر زوج که لزوما نباید تختخواب و یا خیلی نرم باشد .

 

5 - روش های پیشگیری : اگر قصد بچه دار شدن ندارید، برای آرامش داشتن حین عمل جنسی و انزال راحت مرد و نیز در برخی موارد برای جلوگیری از انتقال عفونت یا بیماری حتما به فکر یک روش پیشگیری باشید  .

 

6 - وقت مناسب : تحریک جنسی به خصوص در آقایان وقت و ساعت خاصی ندارد و عمل جنسی هم مثل بعضی از رفتارها مثل خوردن نباید و لزوما نباید دارای وقت معین همیشگی باشد .بسته به شرایط وجود آرامش - عدم وجود فرزندان در خانه - یادآوری خاطرات و ... ممکن است باعث خواستن عمل جنسی از هر دو طرف یا از طرف یکی از زوجین شود موکول کردن آن به ساعت دیگر یا روز مقر دیگر شاید آن لذت و به قول معروف مزه ان را از بین ببرد . ولی چیزی که مهم است هماهنگی عمل جنسی در مرد و زن است و خواستن و اعتقاد و احترام به نظر دیگری . در روابط پیچیده زن ها و شوهرها عواملی هستند که نه به فرمول در می آیند و نه قابل گسترش هستند؛ مثلا ممکن است ( که خیلی هم اتفاق می افتد ) زن در حالی نیست که از رابطه جنسی لذت ببرد، ولی به خاطر عشق به همسر و احترام به او لذت بردن از این که شوهرش از این کار لذت می برد، تن به رابطه جنسی دهد که نوعی فداکاری جنسی به آن می گویند که ظاهر قضیه خوب و انسانی است و چند مورد در طی دوران زناشویی عیب ندارد، ولی اگر به صورت عادتی در بیاید یا شوهر متوجه این قضیه نشود یا توجهی به این موضوع ننماید، ممکن است کم کم عوارض ناتوانی جنسی - بی حسی جنسی و سردمزاجی در زن ایجاد شود ؛پس این یکی از مهارت های زندگی است که مرد بداند که همسر او چقدر از داشتن رابطه جنسی با او لذت می برد و چقدر و کی به این موضوع راغب است . پس رابطه جنسی وقت معین یا ساعات معینی ندارد .ولی عرفا اغلب آخر شب را ترجیح می دهند ولی اگر خسته از کار روزانه هستید، این کار را به صبح زود واگذار کنید .

 

منبع : وبگاه آموزش های مهم و علمی جنسی

گرداوری شده توسط : پایگاه اطلاع رسانی تنظیم خانواده